تأثیر ضایعات خرما به عنوان محیط کشت بر برخی عناصر غذایی میوه گوجه فرنگی

در بسیاری از کشورها از روش های کشت بدون خاک برای تولید به ویژه در گلخانه ها استفاده می شود. آزمایش به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 27 تیمار و 4 تکرار انجام شد. تیمارها شامل سه اندازه ذرات (S1= <0.5، S2=0.5-1 و S3=1-2 سانتی متر)، سه بار کمپوست (C1=0، C2=3 و C3=6 ماه) و سه مقدار آبیاری (I1 = 1.8، I2= 2.4 و I3=3 لیتر). در طی رشد گوجه فرنگی از فرمول پاپادوپولوس با روش کود دهی برای محلول غذایی استفاده شد. بیشترین میزان تخلخل و نسبت کربن به نیتروژن مربوط به محیط کشت C1S3 بود. آبیاری های مختلف، اندازه ذرات و زمان کمپوست ضایعات نخل تأثیر معنی داری بر نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و آهن در میوه گوجه فرنگی داشت (05/0p<). بیشترین غلظت نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و آهن در میوه گوجه فرنگی مربوط به تیمار C3S2I3 بود (05/0p<). نتایج کلی این تحقیق حاکی از آن است که کیفیت محیط کشت یکی از مهمترین تأثیرات بر کیفیت میوه است. یک محیط کشت خوب هم دارای خواص شیمیایی و هم خواص فیزیکی است که باعث سلامت میوه می شود. محتوای عناصر غذایی به ویژه محتوای پتاسیم برای ارزش غذایی گوجه فرنگی مهم است. آهن و کلسیم نقش مهمی در تغذیه گوجه فرنگی و کیفیت میوه ایفا می کنند، آنها برای رشد استخوان ها و حمل کننده اکسیژن کارآمد در سیستم خون ضروری هستند.