کاربرد ضایعات نخل خرما به عنوان محیط کشت توت فرنگی و تأثیر آن بر برخی شاخص‌های رشدی و اجزای عملکرد

به منظور بررسی امکان جایگزینی کوکوپیت به عنوان بستر کشت با ضایعات نخل خرما، این مطالعه با استفاده از 2 رقم گیاه توت فرنگی با استفاده از سیستم کشت هیدروپونیک در گلخانه تجاری هیدروپونیک واقع در روستای نارقه بویراحمد انجام شد. این تحقیق با استفاده از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار بستر کشت (ضایعات نخل خرما با ذرات 0-5 میلی متر، ضایعات خرما با ذرات 5-10 میلی متر، ضایعات نخل با ذرات 10-20 میلی متر، نخل خرما انجام شد. ضایعات مخلوط با ذرات (50٪ ذرات 0-5 میلی متر، 30٪ ذرات 10-20 میلی متر، و 20٪ ذرات 5-10 میلی متر) و مخلوطی از کوکوپیت و پرلیت (V/V=50) (به عنوان شاهد) ارقام مورد مطالعه “ماراک” و “کوئین” بودند که در طول رشد گیاه، رطوبت و دمای بسترهای مختلف ثابت نگه داشته شد، ویژگی های رشد رویشی از قبیل تعداد دونده در بوته، تعداد برگ، ارتفاع بوته، سطح برگ، شاخص کلروفیل و بوته. نتایج نشان داد که ارقام اثرات متفاوتی در بسترهای کشت مختلف و با اندازه ذرات مختلف بستر کشت نخل داشتند، همچنین نتایج نشان داد که بیشترین رشد و عملکرد مربوط به محیط کشت خرما با اندازه ویژه 0 تا 5 میلی متر است. که تفاوت معنی داری با بستر کشت کوکوپیت پرلیت نداشت.