مقایسه ضایعات نخل خرما و پرلیت به‌عنوان بستر کشت بر شاخص‌های رشد خیار گلخانه‌ای

بسترهای کشت مختلف از مواد گوناگونی تشکیل شده‌اند که می‌توانند به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر رشد و توسعه گیاه تأثیر بگذارند. بنابراین، انتخاب بهترین بستر کشت از میان مواد مختلف، نقش مهمی در افزایش بهره‌وری و تولید محصول دارد.

این پژوهش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی شامل سه تیمار و هفت تکرار انجام شد. تیمارها شامل پرلیت، ضایعات نخل خرما و خاک بودند. در طول دوره رشد، میزان آبیاری، دما، رطوبت و شرایط کنترل آفات برای تمامی تیمارها یکسان در نظر گرفته شد. برای انجام آزمایش از بذرهای خیار رقم Cucumis sativus استفاده شد.

در طول دوره رشد، محلول غذایی بر اساس فرمول پاپادوپولوس (Papadopoulos) و به روش کودآبیاری (Fertigation) در اختیار گیاهان قرار گرفت. برخی ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی بسترهای کشت اندازه‌گیری شد و در پایان دوره رشد نیز شاخص‌های رشد گیاه خیار مورد ارزیابی قرار گرفتند.

نتایج نشان داد که میزان عملکرد، وزن زیست‌توده، قطر ساقه، ارتفاع گیاه، وزن ریشه، شاخص سطح برگ (LAI) و مواد جامد محلول کل میوه (TSS) در بستر حاوی ضایعات نخل خرما بیشتر بود. این مقادیر در مقایسه با بستر خاک در سطح 5 درصد تفاوت معنی‌داری داشتند؛ با این حال، در مقایسه با بستر پرلیت، به‌طور کلی تفاوت معنی‌داری در سطح 5 درصد مشاهده نشد.