تأثیر افزودن ترکیبات آلی و معدنی به خاک بر ویژگی‌های رشدی خیار گلخانه‌ای

این تحقیق در قالب طرح کاملا تصادفی با هفت تیمار و هفت تکرار انجام شد. تیمارها شامل پرلیت، ضایعات خرما، خاک، پرلیت + خاک (Pe + s، w/w= 5/95)، پرلیت + خاک (w/w = 10/90)، ضایعات نخل خرما + خاک (w/w) بودند. = 5/95) و ضایعات خرما + خاک (Pa+s، w/w= 10/90). خصوصیات فیزیکوشیمیایی بسترها قبل از کشت گیاه اندازه گیری شد. برخی از شاخص های رشد در پایان دوره رشد اندازه گیری شد. نتایج نشان می دهد که میزان عملکرد خیار، تعداد میوه، وزن زیست توده، ارتفاع بوته، قطر ساقه بوته و شاخص سطح برگ در ضایعات خرما بیشترین مقدار را داشتند. میزان شاخص سفتی میوه در ضایعات نخل خرما و محیط پرلیت بالاترین، اما میزان جامدات محلول کل میوه (TSS) در محیط کشت ضایعات خرما کمترین و با سایر بسترها تفاوت معنی‌داری داشت. غلظت فسفر، پتاسیم و کلسیم در تمامی بسترها تفاوت معنی داری نداشت. غلظت منیزیم در بسترهای Pa+s (w/w=10/90) و Pe+s (w/w= 5/95) کمترین مقدار را داشت و نسبت به سایر تیمارها تفاوت معنی‌داری داشت. غلظت آهن، منگنز و روی در برگ گیاه در محیط پرلیت بیشتر از سایر تیمارها بود.