تأثیر برخی تیمارهای ضایعات نخل خرما به‌عنوان بستر کشت بر برخی ویژگی‌های میوه گوجه‌فرنگی

استفاده از بستر کشت مناسب برای تولید محصولات باغبانی ضروری است. این آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کاملاً تصادفی، شامل 9 تیمار و 4 تکرار انجام شد. تیمارها شامل سه اندازه ذرات ضایعات نخل خرما شامل S1 کمتر از 0.5، S2 بین 0.5 تا 1 و S3 بین 1 تا 2 سانتی‌متر و سه دوره کمپوست شدن شامل C1 صفر، C2 سه و C3 شش ماه بودند.

در طول دوره رشد گوجه‌فرنگی، محلول غذایی بر اساس فرمول پاپادوپولوس و به روش کودآبیاری مورد استفاده قرار گرفت.

نتایج نشان داد که اندازه ذرات و مدت زمان کمپوست شدن ضایعات نخل خرما تأثیر معنی‌داری بر میزان نیتروژن (N)، فسفر (P)، پتاسیم (K)، تعداد و عملکرد میوه داشتند (p<0.05).

مقایسه اندازه‌های مختلف ذرات نشان داد که بیشترین میزان N، P، K، تعداد و عملکرد میوه مربوط به ذرات با اندازه 0.5 تا 1 سانتی‌متر بود. همچنین مقایسه دوره‌های مختلف کمپوست شدن نشان داد که بیشترین مقادیر N، P، K، تعداد و عملکرد میوه در تیمار با 6 ماه کمپوست شدن مشاهده شد.

نتایج کلی این پژوهش نشان داد که کیفیت بستر کشت یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر عملکرد و کیفیت میوه است. یک بستر کشت مناسب باید دارای ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی مطلوبی باشد تا شرایط لازم برای رشد سالم گیاه و افزایش عملکرد میوه را فراهم کند.