تأثیر ضایعات کمپوستشده و کمپوستنشده نخل خرما بهعنوان بستر کشت بر برخی عناصر کممصرف میوه گوجهفرنگی
تأثیر ضایعات کمپوستشده و کمپوستنشده نخل خرما بهعنوان بستر کشت بر برخی عناصر کممصرف میوه گوجهفرنگی
چکیده:
این آزمایش بهصورت فاکتوریل اسپلیت در قالب طرح بلوکهای کاملاً تصادفی، شامل 9 تیمار و 4 تکرار و در شرایط گلخانهای انجام شد. تیمارها شامل سه دوره کمپوست شدن (C) و سه اندازه ذرات (S) بودند:
- C1S1: اندازه 0 تا 0.5 سانتیمتر + بدون کمپوست شدن
- C2S1: اندازه 0 تا 0.5 سانتیمتر + 3 ماه کمپوست شدن
- C3S1: اندازه 0 تا 0.5 سانتیمتر + 6 ماه کمپوست شدن
- C1S2: اندازه 0.5 تا 1 سانتیمتر + بدون کمپوست شدن
- C2S2: اندازه 0.5 تا 1 سانتیمتر + 3 ماه کمپوست شدن
- C3S2: اندازه 0.5 تا 1 سانتیمتر + 6 ماه کمپوست شدن
- C1S3: اندازه 1 تا 2 سانتیمتر + بدون کمپوست شدن
- C2S3: اندازه 1 تا 2 سانتیمتر + 3 ماه کمپوست شدن
- C3S3: اندازه 1 تا 2 سانتیمتر + 6 ماه کمپوست شدن
در طول دوره کشت، از فرمول پاپادوپولوس بهعنوان محلول غذایی در روش کودآبیاری استفاده شد. برای بررسی تأثیر کشت گیاه، اثر همین تیمارها بر بسترهای فاقد گیاه نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج آماری نشان داد که غلظت منگنز (Mn)، مس (Cu)، آهن (Fe) و روی (Zn) در پایان دوره کشت، هم در بسترهای دارای گیاه و هم در بسترهای فاقد گیاه، نسبت به قبل از کشت بهطور معنیداری افزایش یافت (P<0.05).
مقدار عناصر Mn، Cu، Zn و Fe در میوه و برگ گوجهفرنگی نیز بسته به مدت کمپوست شدن و اندازه ذرات بستر کشت، تفاوت معنیداری داشت (P<0.05). بیشترین غلظت این عناصر در میوه و برگ گوجهفرنگی در بستر حاوی ضایعات نخل خرما با 6 ماه کمپوست شدن و اندازه ذرات 0.5 تا 1 سانتیمتر مشاهده شد. این تیمار در مقایسه با سایر تیمارها، افزایش بیشتری در عناصر کممصرف میوه و برگ ایجاد کرد.
نتایج کلی پژوهش نشان داد که ویژگیهای بستر کشت، آبیاری بستر با محلول غذایی و میزان جذب عناصر کممصرف توسط گیاه از عوامل تعیینکننده میزان عناصر کممصرف قابل دسترس در بستر، پیش و پس از کشت هستند. همچنین ویژگیهای بستر کشت نقش مهمی در تعیین میزان عناصر کممصرف موجود در میوه و برگ گوجهفرنگی دارند.
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.