کاربرد ضایعات نخل خرما به‌عنوان بستر کشت توت‌فرنگی و تأثیر آن بر برخی شاخص‌های رشد و اجزای عملکرد

به‌منظور بررسی امکان جایگزینی کوکوپیت با ضایعات نخل خرما به‌عنوان بستر کشت، این پژوهش با استفاده از دو رقم توت‌فرنگی و در سیستم کشت هیدروپونیک انجام شد. آزمایش در یک گلخانه تجاری هیدروپونیک واقع در روستای ناریگا، بویراحمد اجرا شد.

این مطالعه به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار بستر کشت انجام گرفت. تیمارها شامل ضایعات نخل خرما با اندازه ذرات 0 تا 5 میلی‌متر، 5 تا 10 میلی‌متر و 10 تا 20 میلی‌متر، مخلوطی از ضایعات نخل خرما با اندازه‌های مختلف (50 درصد ذرات 0 تا 5 میلی‌متر، 30 درصد ذرات 10 تا 20 میلی‌متر و 20 درصد ذرات 5 تا 10 میلی‌متر) و مخلوط کوکوپیت و پرلیت با نسبت حجمی 50 به 50 به‌عنوان شاهد بودند.

دو رقم مورد مطالعه شامل ماراک (Marak) و کوئین (Queen) بودند. در طول دوره رشد، دما و رطوبت بسترهای مختلف ثابت نگه داشته شد.

ویژگی‌های رشد رویشی شامل تعداد رانر در هر بوته، تعداد برگ، ارتفاع گیاه، سطح برگ، شاخص کلروفیل و عملکرد گیاه اندازه‌گیری شدند.

نتایج نشان داد که ارقام مختلف توت‌فرنگی در بسترهای کشت و اندازه ذرات مختلف ضایعات نخل خرما، واکنش متفاوتی داشتند. همچنین بیشترین رشد و عملکرد مربوط به بستر ضایعات نخل خرما با اندازه ذرات 0 تا 5 میلی‌متر بود که با بستر کوکوپیت + پرلیت تفاوت معنی‌داری نداشت.

بنابراین، ضایعات نخل خرما با اندازه ذرات 0 تا 5 میلی‌متر می‌تواند به‌عنوان گزینه‌ای مناسب برای جایگزینی کوکوپیت در کشت هیدروپونیک توت‌فرنگی مورد استفاده قرار گیرد.