تأثیر افزودن ترکیبات آلی و معدنی به خاک بر ویژگی‌های رشد خیار گلخانه‌ای

این پژوهش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی شامل هفت تیمار و هفت تکرار انجام شد. تیمارها شامل پرلیت، ضایعات نخل خرما، خاک، پرلیت + خاک (نسبت وزنی 5 به 95)، پرلیت + خاک (نسبت وزنی 10 به 90)، ضایعات نخل خرما + خاک (نسبت وزنی 5 به 95) و ضایعات نخل خرما + خاک (نسبت وزنی 10 به 90) بودند.

ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی بسترهای کشت پیش از کشت گیاه اندازه‌گیری شد. در پایان دوره رشد نیز برخی از شاخص‌های رشد گیاه مورد ارزیابی قرار گرفتند.

نتایج نشان داد که میزان عملکرد خیار، تعداد میوه، وزن زیست‌توده، ارتفاع گیاه، قطر ساقه و شاخص سطح برگ در بستر حاوی ضایعات نخل خرما بیشترین مقدار را داشت. همچنین شاخص سفتی میوه در بسترهای حاوی ضایعات نخل خرما و پرلیت بیشترین مقدار را نشان داد. در مقابل، میزان مواد جامد محلول کل (TSS) میوه در بستر حاوی ضایعات نخل خرما کمترین مقدار را داشت و با سایر بسترها تفاوت معنی‌داری نشان داد.

غلظت عناصر فسفر (P)، پتاسیم (K) و کلسیم (Ca) در تمام بسترها تفاوت معنی‌داری نداشت. غلظت منیزیم (Mg) در بسترهای ضایعات نخل خرما + خاک با نسبت 10 به 90 و پرلیت + خاک با نسبت 5 به 95، کمترین مقدار را داشت و در مقایسه با سایر تیمارها تفاوت معنی‌داری نشان داد.

همچنین غلظت آهن (Fe)، منگنز (Mn) و روی (Zn) در برگ گیاه در بستر پرلیت بیشتر از سایر تیمارها بود.